Αθήνα Πάτρα σε 7 ώρες

Αρχές Νοεμβρίου αποφασίσαμε με το φιλαράκι μου εκδρομή στην Πάτρα καβάλα στα ωραία μας μηχανάκια, έτσι να ξεκαπνίσουμε και να σπάσουμε λίγο την καθημερινότητα. Η διαδρομή γνωστή, ο καιρός προβλεπόταν καλός οπότε θα πηγαίναμε ήσυχα, όμορφα, ξεκούραστα και ωραία! Θα ξεκινούσαμε κύριοι και θα φτάναμε κύριοι! Όλα ιδανικά δηλαδή για μια διήμερη εκδρομή!

Σε όλα αυτά κάτι δεν μας άρεσε καθόλου μα καθόλου όμως. Γιατί ξεκούραστα? Γιατί ήσυχα? Γιατί ωραία? Όχι θα πάμε Πάτρα αλλά από αλλού, μήπως από κάτω από την παλιά εθνική και ύστερα παραλιακά. Λάθος! Θα το πω απλά όπως μου το είπαν και εμένα "Εφτά επί Θήβας"!

Το πιάσατε το υπονοούμενο, έτσι?

Από πάνω λοιπόν Μάνδρα, Λειβαδιά, Αράχωβα, Ιτέα, Ναύπακτος, Ζεύξη Ρίο-Αντίριο και φτάσαμε.

Ξεκινάω λοιπόν δύο το μεσημέρι από το σπίτι μου, κίνηση ελάχιστη. Πρώτη στάση Ομόνοια αφού πρώτα ξεφτιλίστηκα αφου στον δρόμο συνάντησα τον Bill που με Scooter κάναμε την ίδια ώρα για να φτάσουμε(ελέω φωτεινών σηματοδοτών). Η γνωστή αναμονή μέχρι να έρθει ο συνοδοιπόρος, αυτό το παιδί πάντα αργεί. Επόμενη στάση για την κινητήρια δύναμη την καλή μας βενζίνη! Γέμισμα έλεγχος ελαστικών και φύγαμε!

Στρίβουμε για Μάνδρα Αττικής και συνεχίζουμε. Έχουμε αποφασίσει στάση στην Λειβαδιά για σουβλάκι! Όντως Λειβαδιά φτάσαμε σουβλάκι μυρίσαμε ψάξαμε αλλά ποτέ δεν φάγαμε! Οπότε βολευτήκαμε με λίγο νεράκι και είπαμε να φάμε στην Αράχωβα! Διαδρομή ωραία με στροφές και ευθείες ίσα για να μην βαριέσαι. Η πιο ωραία εικόνα που μου έχει μείνει είναι όταν φτάνουμε Αράχωβα και την βλέπω από μακριά να ξεπροβάλλει. Δεν έχω ακόμα ξεκαθαρίεσει μέσα μου αν όντως είναι ωραία η εικόνα ή απλά πεινούσα και έβλεπα την λύτρωση στο γουργούρισμα του στομαχιού μου!

Ύστερα από αρκετό ψάξιμο βρήκα το σουβλατζίδικο που έψαχνα το οποίο δεν χρειαζόταν καθόλου ψάξιμο είναι πάνω στον κεντρικό. Δύο πίτες λοιπόν στου Λοσάντα με θέα τα μηχανάκια μας. Μόλις μας είχε κρυφτεί ο ήλιος οπότε προβλεπόταν αρκετό κρύο στο κατέβασμα. Όπως και έγινε αλλά ευτυχώς μόλις κατεβήκαμε λίγο και φτάσαμε πιο κοντά στην επιφάνεια της θάλασσας ο καιρός γλύκανε και σώσαμε τα κοκαλάκια μας από το ψύχος.

Συνεχίσαμε ήρεμα στα ωραία στροφιλίκια στης Ιτέας και φτάσαμε Ναύπακτο. Στον δρόμο συναντήσαμε μια παρέα που ερχόντουσαν από απέναντι με soupersport σε στάσεις κάπως ξύνοντας γόνατα και ακριβώς από πισω τους ένα μικρό κομβόι με παπιά ξύνοντας τισ μύτες τους. Multi coulti αναβάτες(η αλλιώς στραβοί κουτσοί στον Άγιο Παντελεήμονα). Καφές και ξεμούδιασμα με ωραία θέα το κάστρο.

Περάσαμε την φωτισμένη γέφυρα σιγά σιγά και ύστερα από πέντε λεπτάκια ήμασταν στη Πάτρα. Ώρα αφίξεως 9:00 μ.μ. Εφτά ολόκληρες ώρες γιατί όπως είχε πει και ο ποιητής σημασία δεν έχει ο προορισμός αλλά η διαδρομή.....

alpan13