Eις μνήμην

Ταξιδεύω με την σκέψη μου δύο χρόνια πίσω Κυριακή 30 Μαίου 2004 βρίσκομαι στο λεωφορείο και επιστρέφω από ένα από τα πολλά διήμερα στην Πάτρα. Καθόμουν ήσυχα και ωραία βυθισμένος στις σκέψεις μου και στις αναμνήσεις του ταξιδιού, και χτυπάει το τηλέφωνο κοιτάω, ήταν ένας συμμαθητής μου από το λύκειο, η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα να έχει πάρει για καλό, και όντως, δεν μου διαβίβασε και τα πιο καλά νέα. Μεταφέρω τα λόγια του όπως τα ξεθάβω από την λήθη:’Χτες το βράδυ έγινε ένα ατύχημα και χάσαμε τον Μάριο’. Μετά επακολούθησαν τα διαδικαστικά πως, γιατί πότε και πού είναι η κηδεία.

Η αλήθεια είναι ότι δεν κλονίστηκα και ιδιαίτερα και είπα από μέσα μου θα πάω στην κηδεία για το τυπικό της υπόθεσης ούτως η άλλως δεν κάναμε και πολύ παρέα. Ήρθε λοιπόν η μέρα 1 Ιουνίου 2004, τι ειρωνία την ίδια μέρα μια συμμαθήτριά μας έχει γενέθλεια, στο νεκροταφείο της Σταμάτας κόσμος πολύς συμμαθητές συνφοιτητές συγγενείς και φίλοι. Κάτι τέτοιες στιγμές συναντάς ανθρώπους που έχεις να τους δεις χρόνια και δεν μπορείς να χαρείς και ιδιαίτερα. Μεχρι στιγμής όλα καλά. Δεν μπορώ να πω ότι ήμουν και πολύ συντετριμμένος, μέχρι την στιγμή της ταφής και του ανοίγματος του φέρετρου όπου ο πατέρας του αδικοχαμένου φωνάζει με λιγμούς ζητώντας από την υπέρτατη δύναμη να του φέρει πίσω τον υιό του,βλέπετε ήταν μοναχοπαίδι, εκεί λύγισα ήταν κάτι το αναπάντεχο δεν το περίμενα. Μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα έχασα την γη κάτω από τα πόδια μου.

Μάλλον όλη μου η συγκίνηση να ήταν και από τύψεις, ο Μάριος βλέπετε δεν ήταν αυτό που λέγαμε στο σχολείο μάγκας τον είχαμε λίγο στο περιθώριο, κάτι το οποίο ποτέ δεν εξηγήθηκε με λογικά επιχειρήματα διότι ο συγχωρεμένος μετά το σχολείο είχε κάνει αρκετά σπουδαία πράγματα, και τα είχε καταφέρει θαυμάσια.

Μετά από κάτι τέτοια ταρακουνήματα εκτιμάς την ζωή καλύτερα και σταματάς να ασχολείσαι με μικρότητες και διάφορα συμπλέγματα. Επίσης δεν στεναχωριέσαι με μικρά ασήμαντα πράγματα σε σχέση με το θείο δώρο της ζωής, .οπως το ότι μου χάλασε το αυτοκίνητο ή οτι με παράτησε η γκόμενα.

Αφιερωμένο σε εσένα Μάριε!

Καλό ταξίδι!!!!!

alpan13